مقدمه: ترکیب های بی فنیل های چند کلره (PCBS) از جمله آلاینده های خطرناک شغلی و محیطی است. این مواد جزو یکی از دوازده گروه ترکیبات آلی محسوب می گردند که چالش های شغلی و زیست محیطی عمده ای را ایجاد می کند. این ترکیب ها اثرات بهداشتی مختلفی را با توجه به راه ورود، جنس، سن، غلظت و سطح مواجهه ایجاد می کند. هدف از این مطالعه، تجزیه روغن های آسکارل با استفاده از پرتوهای میکروویو و تلفیق H2O2/TiO2 جهت کاهش مواجهه کارگران می باشد.روش ها: بررسی حاضر مطالعه تجربی آزمایشگاهی بود که در دانشگاه تربیت مدرس در ماه های خرداد تا شهریور 1390 انجام شد. راکتور مورد استفاده یک بالن ژوژه پیرکس ته پهن 250 cc بود که به وسیله یک لوله رابط از طریق منفذی که در بالای میکروویو قرار داشت به یک کندانسور ارتباط پیدا می کرد. دستگاه میکروویو با فرکانس 2450 مگاهرتز و توان خروجی 900 وات بود. توان پرتو در محدوده 540، 720 و 900 وات مورد استفاده قرار گرفت. pH نمونه ها و دما به طور مداوم پایش شد. آزمایش ها به صورت سه بار تکرار گردید و نتایج، میانگین سه بار تکرار می باشد. روغن های آسکارل با استفاده از دستگاه GC-ECD مورد آنالیز قرار گرفت. سپس داده ها وارد نرم افزار SPSS16 گردید و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون آماری t-test تجزیه و تحلیل شد و P کمتر از 0.05 معنی دار تلقی گردید.یافته ها: میانگین تجزیه برای مجموع PCB ها بر حسب توان پرتو میکروویو با 540، 720 و 900 وات به ترتیب 84.25، 88.81 و 95.84 بود. میانگین تجزیه برای مجموع PCB ها بر حسب نسبت حلال مورد استفاده به روغن آسکارل به میزان 1:1، 2:1 و 3:1 به ترتیب 53.82، 79.06 و 94.95 بود. میانگین تجزیه بر حسب عدم استفاده و به کارگیریH2O2  به میزان 10 درصد و 20 درصد به ترتیب 70.9، 84.65 و 88.91 بود. میانگین تجزیه بر حسب عدم استفاده و به کارگیری Tio2 با نسبت 0.05، 0.10، 0.15 و 0.20 گرم به ترتیب 70.9، 76.53، 77.32، 79.10 و 80.19 بود. میانگین تجزیه بر حسب عدم استفاده و به کارگیری همزمان H2O2 به میزان 10 درصد و TiO2 با نسبت 0.05، 0.10، 0.15 و 0.20 گرم به ترتیب 70.9، 89.3، 91.18، 92.17 و 93.16 بود. همچنین میانگین تجزیه بر حسب عدم استفاده و به کارگیری همزمان H2O2 به میزان 20 درصد و TiO2 با نسبت های 0.05، 0.10، 0.15 و 0.20 گرم به ترتیب 70.9، 93.95، 94.95، 95.84 و 97.22 بود.نتیجه گیری: نتایج تحقیق روی ترکیب هایPCB  با استفاده از پرتوهای میکروویو در حضور حلال اتانول و اکسیدکننده قوی H2O2 و کاتالیزور TiO2 منجر به تجزیه یا کاهش میزان PCB در روغن ترانسفورمر شد. در واقع با افزایش مقدار اتانول میزان تولید رادیکال هیدروکسیل افزایش یافت و موجب کلرزدایی بیشتر مولکول PCB گردید. همچنین میزان تجزیه PCB با افزایش غلظت H2O2 و ازدیاد نسبت TiO2 افزایش یافت.

زمینه و هدف: بی فنیل های چندکلره گروهی از مواد شیمیایی آلی بوده که از پایداری شیمیایی زیادی برخوردارند. این ترکیبات آلاینده های خطرناکی هستند که چالش های شغلی و زیست محیطی زیادی را ایجاد نموده اند. مطالعه حاضر به منظور تجزیه روغن های آسکارل با استفاده از پرتوهای میکروویو و تلفیق پر اکسید هیدروژن و دی اکسیدتیتانیوم انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی از یک راکتور 250 سی سی که به وسیله یک لوله رابط به کندانسور ارتباط پیدا می کرداستفاده گردید. فرکانس دستگاه میکروویو 2450 مگاهرتز بودو توان پرتو تابشی در محدوده 720، 540 و 900 وات مورد استفاده قرار گرفت.pH  نمونه ها و دما به طور مداوم پایش و آزمایش ها به صورت سه بار تکرارگردید. روغن های آسکارل با استفاده از دستگاه GC-ECD موردآنالیز قرار گرفت.یافته ها: میانگین تجزیه برای مجموع بی فنیل هایچندکلره بر حسب توان پرتومیکروویو با 540، 720 و 900 وات به ترتیب1.63 ±83.88، 2.44±89.27 و 0.81±95.98 درصد بود. میانگین تجزیه بر حسب نسبت حلال مورد استفاده به روغن آسکارل به میزان 1:1، 2:1 و 3:1 به ترتیب 3.26±53.8، 1.24±79.04 و 1.69±95.08 درصد بود و میانگین تجزیه بر حسب عدم استفاده و به کارگیری همزمان پراکساید هیدروژن به میزان  20درصد و دی اکسید تیتانیوم با نسبت های 0.05، 0.1، 0.15 و 0.2 گرم به ترتیب0.81 ±71.47، 1.63±93.28، 2.44±95.08، 2.16±95.98 و 1.24±96.87 درصد بود. نتیجه گیری: تابش پرتومیکروویو در حضور حلال و اکسیدکننده قوی پراکسید هیدروژن و کاتالیزور دی اکسیدتیتا نیوم روی بی فنیل های چندکلره منجر به کاهش میزان این ترکیبا ت در روغن گردید.

فرآیندهای UV/H2O2/Fe(II),UV/H2O2/Fe(III) و UV/H2O2 به علت دارا بودن سرعت بالا در حذف مواد آلاینده از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند و می توان از آنها در تصفیه پسابهای کارخانه های رنگرزی استفاده نمود. در این تحقیق رنگ آلی ردآمین B به عنوان ماده رنگزای آلی نمونه انتخاب شده است. بیشترین استفاده از ردآمین B در تهیه لاکها، رنگرزی چرم و کاغذ می باشد. نتایج نشان داد که این ماده رنگزا در حضور آب اکسیژنه و تابش نور ماورای بنفش  (UV-C)حاصل از لامپ جیوه (30 وات) و همچنین فرآیند فتوفنتون قابل تجزیه می باشد. حذف ردآمین B در غیاب آب اکسیژنه و در اثر عمل فتولیز مستقیم کم بوده و در غیاب تابش نورUV بسیار ناچیز می باشد. در فرآیند UV/H2O2 عوامل مختلفی از جمله زمان تابش اشعه UV ، مقدار H2O2 و غلظت اولیه رنگ، مورد بررسی قرار گرفتند. بررسی سینتیکی فرآیند  UV/H2O2نشان داد که نمودار نیمه لگاریتمی غلظت بر حسب زمان در این فرآیند تقریبا خطی می باشد که دلالت بر سینتیک درجه اول واکنش دارد. همچنین نتایج آزمایش ها نشان داد که فرآیندهای  UV/H2O2/Fe(III)و  UV/H2O2/Fe(II)در حذف آلاینده از قابلیت بالاتری نسبت به فرآیند UV/H2O2 برخوردار می باشند. به طوری که محلولی از ردآمین B با غلظت ppm 20 در حضور 18mM پر اکسید هیدروژن و تابش نورUV در مدت زمان 15 دقیقه به صورت کامل رنگزدایی گردید. نتایج آزمایش ها نشان داد که با افزایش 0.1mM ، Fe(II) یا Fe(III) به محلول حاوی 20ppm ماده رنگی و5mM،  H2O2تحت تابش نور UV مدت زمان حذف به 10 دقیقه کاهش می یابد.

یکی از آلاینده های مهم و سرطان زای موجود در پساب تعدادی از صنایع شیمیایی ارتو تولوییدین است. در این پروژه حذف ارتو تولوییدین با فرایندهای UV/H2O2 و UV/US/H2O2 در واکنشگاه های ناپیوسته چرخشی مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. در فرایند UV/H2O2 در دمای ثابت 25 درجه سانتی گراد سه عامل مهم شامل غلظت اولیه ارتو تولوییدین، مقدار آب اکسیژنه و pH به عنوان متغیرهای تاثیرگذار بر فرایند مورد بررسی قرار گرفته است و شرایط بهینه شامل 40 میلی مول بر لیتر از آب اکسیژنه، 50 میلی گرم بر لیتر ارتو تولوییدین و pH برابر با 9 به دست آمد. با اضافه شدن امواج فراصوت به فرایند UV/H2O2 ثابت سرعت واکنش افزایش یافته است. فرایند UV/US/H2O2 در دماهای 25، 30 و 35 درجه سانتی گراد مورد بررسی قرار گرفت و بیشترین بازده در دمای 35 درجه سانتی گراد مشاهده شده است. با استفاده از مطالعات سینتیکی در واکنش حذف ارتو تولوییدین با فرایندهای UV/H2O2 و UV/US/H2O2 ثابت سرعت شبه درجه اول به ترتیب برابر با 1- mm 0442/0 (شرایط بهینه) و 0.0593 min-1 به دست آمده است. مقدار حذف کل کربن آلی (TOC) پس از 100 دقیقه از واکنش در فرایندهای UV/H2O2 و UV/US/H2O2 به ترتیب برابر با 38 و 52.5 درصد بود. هم چنین اثر حجم و دبی حجمی پساب چرخشی و روابط سینتیکی در واکنشگاه مورد استفاده نیز بررسی شده است به طوری که با افزایش حجم پساب در گردش بازده کاهش و با افزایش دبی حجمی پساب گردشی بازده تخریب آلاینده در واکنشگاه افزایش یافته است.